Wo2Slachtoffers.nl

Moedt, Christianus Stephanus Cornelis

Geboortedatum:
26 december 1921 (Helmond)
Overlijdensdatum:
22 januari 1943 (Neuengamme (Dld.))

Biografie

Woonde in Helmond, Van Hoeckplein 3. Jongste zoon van politieagent Antonie Moedt (29 november 1896 Termunten – 24 januari 1968 Helmond) en Hendrika van den Akker (28 november 1897, Sterkrade, Dld. – 18 maart 1993 Helmond). Ongehuwd. Kantoorbediende. Rooms-Katholiek. Lid verzet. Cor Moedt had volgens zijn kameraad Antoon Verberne (1*) een vreselijke hekel aan de Duitsers, nadat die zijn vader in de schouder hadden geschoten. De beide jongemannen trachtten naar Engeland te ontkomen, maar strandden in Antwerpen. Ze werden door de plaatselijk gendarmerie weer de grens overgezet naar Nederland. Het duo, soms samen met Pietje Otgens, poogde de bezetter op alle mogelijke manieren dwars te zitten. 'Zo hebben we', vertelde Verberne in 1995, 'wagens in brand gestoken door een lucifer in de tank te gooien. We hebben kabels doorgesneden. We hebben bijvoorbeeld in de Molenstraat (in Helmond, red.) de hele telefoonlijn opgerold. We hebben het NSB-huis in de Kerkstraat 'overvallen': met stenen de ramen ingegooid. We haalden pistolen weg als we konden en verborgen die dan.' En: "We kwamen eens op het Beugelsplein. Voor het café daar stond een Duitse wagen. De Duitsers waren binnen. Cor zei tegen mij: 'Houd jij de deur dicht, dan ga ik in die wagen kijken.' Cor haalde een grote kist uit de wagen. Die kist sleepte hij naar het straatje naast dokter Bloemen. Toen kon ik de deur loslaten. Wij kijken wat allemaal in de kist zat. Er bleken onder andere uniformen in te liggen. Daar haalden we de emblemen van af als souvenir.' De twee waren ook heel bekend bij de plaatselijke NSB-ers, omdat ze openlijk met hen vochten. Dit alles ging goed tot medio 1942. Toen werden ze op dezelfde dag, ieder afzonderlijk, opgepakt. Via de marechausseekazerne in de Molenstraat gingen ze 's avonds naar het huis van bewaring in Den Bosch en enkele dagen later naar de gevangenis in Haaren. Uiteindelijk kwamen ze in Kamp Amersfoort terecht. Op zekere dag werd het duo in een geblindeerde auto naar waarschijnlijk Utrecht gebracht, waar Cor ter dood is veroordeeld en Antoon twaalf jaar tuchthuis kreeg. Op 19 december 1942 bevonden de twee jeugdige verzetslieden zich onder de veertig man, die werden overgeplaatst naar concentratiekamp Neuengamme. Na ruim een maand - 22 januari 1943 – werd Moedt in het kamp doodgeschoten. Verberne: 'Wij stonden bij de poort te wachten op een Arbeidskommando toen de Lagerführer kwam. Wij hadden allemaal zo'n zinken plaatje om, met ons nummer. Ik had 13 2 48. Die Lagerführer greep het plaatje van Cor en las 'Dreizehn zwo siebenundvierzig'. Ik zie het hem nog doen. Ik had achtenveertig en hij zevenveertig. Over de reden waarom Cor doodgeschoten werd praat ik nog niet. Dat kan ik niet. Ik ben 's avonds nog gaan kijken. Ze hadden zo'n opbergplaats van lijken. Cor was helemaal doorzeefd met mitrailleurkogels.' De naam van Moedt prijkt op de lijst van oorlogsslachtoffers in de St. Jozef Gedachtenis Kapel in Helmond.
(1*) Antonius F. Verberne (24 juni 1924 – 24 april 2003), de middelste van vijftien kinderen, drager van het Verzetsherdenkingskruis.
(2*) Op een aantal punten is de informatie over Moedt met elkaar in strijd. Verberne geeft aan dat zijn arrestatie en die van zijn vriend op 2 juli 1942 hebben plaatsgevonden. Paimans meldt daarentegen in zijn serie over het Grootseminarium dat Moedt al voor die datum, namelijk op 30 juni 1942, onder Ha.nr. 203 in Haaren is gearriveerd. De Oorlogsgravenstichting noemt Hamburg-Bergedorf als plaats van overlijden, terwijl het boek Nederlanders in Neuengamme spreekt van (concentratiekamp) Neuengamme. Dat laatste correspondeert met de lezing van Verberne. Voorts blijkt de melding in het boek Onder bescherming van de engel Gabriël dat Moedt in februari 1943 kabels doorknipte, niet correct te zijn.

Moedt is in concentratiekamp Neuengamme gecremeerd.

Heeft u zelf meer informatie over deze persoon? Lever het aan!

Bronnen

Informatie:
- OGS Gedenkboek 34 - Hamburg-Neuengamme, Oorlogsgravenstichting.
- Helmondse Heem.
Jeroen van der Heijden, Dat was het dagelijks leven in de kampen, Helmonds Heem, Heemkundekring Helmond-Peelland, 1995, nummer 1; ook als: Antoon Verberne, overleven als Nacht und Nebel-gevangene. Dit was het dagelijks leven in de kampen, site go2war2.nl; Commisie 'Namenlijst omgekomenen', Lijst van omgekomenen in Helmond tengevolge van oorlogshandelingen, Helmonds Heem, Heemkundekring Helmond-Peelland, 1995, nummer 1; Sanne Vonk (samenstelling), Onder bescherming van de engel Gabriël. Ter herinnering aan de bevrijdig van onze goede stad Helmond 25 september 1944: Helmondse herinneringen aan oorlog, bezetting en bevrijding, Heemkundekring Helmond-Peelland, september 1994; Rien Paimans, De geschiedenis van het Grootseminarie, in: Nieuwsbrief van de stichting Vriendenkring Gedenkplaats Haaren 1940-1945, deel 16, oktober 2008, jaargang 9, nummer 2; dr. Judith Schijf, Nederlanders in Neuengamme. De ervaringen van ruim 5500 Nederlanders in een Duits concentratiekamp 1940-1945, derde druk, Uitgeverij Aprilis, Zaltbommel, 2007; Oorlogsgravenstichting; Erelijst van Gevallenen 1940-1945; genealogieonline.nl (stamboom De Moet); Digitale Stamboom (Eindhoven); Comité Verzetsherdenkingskruis/C.C. van den Heuvel, W.J.C. Tensen (samenstellers), Gedenkboek Verzetsherdenkingskruis, waarin opgenomen Register Dragers Verzetsherdenkingskruis, Samson Uitgeverij, 1985 (verzetsherdenkingskruis Verberne).